Qeydiyyat: Yeni bir səhifənin açılışı

[klarikafoolish]

Ofisimizin pəncərəsindən dəniz görünürdü. Hər gün eyni mənzərə, eyni dalğalar, eyni qayıqlar. 7 ildir ki, bu ofisdə işləyirdim, eyni stulda, eyni kompüterin qarşısında. İşimizi sevirdim, amma bəzən bu təkrarlanma insanı yorurdu. Həmin gün cümə axşamı idi. Saat 18:30, işdən çıxmağa hazırlaşırdım. Rəhbər gəlib dedi ki, hesabatı tez hazırlamalıyam, ona görə bir az gec çıxacağam. Əhvalım pozuldu, amma etiraz edə bilməzdim.

Saat 20:00-da işdən çıxdım. Yorğun idim, ac idim. Evə çatanda tez bir şey yedim, sonra divanda uzanıb televizora baxdım. Arvad yanıma gəlib dedi ki, qonşuların oğlu internetdə oyun oynayır, pul da qazanırmış. Güldüm, dedim: “Oyunla pul qazanmaq asan deyil”. Arvad çiyinlərini çəkdi, getdi yatmağa. Mən isə televizoru söndürüb telefonu götürdüm.

Düşündüm ki, görəsən bu oyunlar nədir, necə olur. Google-da axtardım, müxtəlif saytlar çıxdı. Onlardan birinə tıkladım. mostbet registration səhifəsi açıldı. Bir az gəzdim, baxdım. Oyunlar, mərclər, bonuslar. Qeydiyyatdan keçmək üçün sadə formanı doldurdum. Ad, soyad, telefon, e-mail. Bir dəqiqəyə qeydiyyat tamamlandı. Artıq istifadəçi idim.

Hesaba pul yükləmək lazım idi. 20 manat yüklədim. İlk dəfə idi ki, onlayn qumar oynayırdım. Bir az həyəcanlı idim. Oyunları gəzməyə başladım. Slot maşınları, ruletka, blackjack, poker. Nə seçəcəyimi bilmirdim. Təsadüfən bir slot maşınına tıkladım. Qaydalar sadə idi: fırlat, simvolları yığ, ud. Başladım oynamağa.

İlk mərclərim kiçik idi. 1 manat, 2 manat. Uddum da, uduzdum da. 20 manat 25 manat oldu, sonra 18 manat, sonra 30 manat. Bir saat oynadım. Son baxdım, balans 35 manat idi. 15 manat qazanc. Dayandım, çıxarış etdim. Pul karta keçdi. Düşündüm, bu maraqlıdır. Sadəcə bir saat oynadım, 15 manat qazandım. Yuxuya getdim.

Ertəsi gün işdə fikrim dağınıq idi. Axşam evə qayıdan kimi telefonu götürdüm, mostbet registration etdiyim sayta daxil oldum. 30 manat yüklədim. Bu dəfə fərqli oyun sınamaq istədim. Canlı kazino bölməsinə keçdim. Orada real dilerlər var idi, real oyunlar. Ruletka oynamağa başladım.

Ruletka sadədir: qırmızı, qara, nömrələr, cüt, tək. Mən sadə mərclər edirdim, qırmızıya və qaraya. Bir müddət oynadıqdan sonra balans 60 manat oldu. 30 manat qoymuşdum, 30 manat qazanc. Dayandım, çıxarış etdim. Yenə qazanc. Bu məni düşündürdü: görəsən mən şanslıyam, ya yox?

Bir həftə sonra yenə oynadım. Bu dəfə 50 manat yüklədim. Ruletkada oynayırdım. Birdən qərar verdim: bütün 50 manatı bir rəqəmə qoyum. 7 rəqəmini seçdim. Top fırlandı, dayandı. 7. İnanmadım. 50 manat 1800 manat oldu. 1800 manat. Ekrana baxdım, gözlərimə inana bilmirdim. Dərhal dayandım. Çıxarış etdim.

Üç gün gözlədim. Pul gəldi. 1800 manat. Bu mənim üçün böyük pul idi. Nə edəcəyimi bilmirdim. Əvvəlcə sakit olmağa çalışdım, sonra qərara gəldim. Bir hissəsini ailəmə verim, bir hissəsini özümə xərcləyim.

Valideynlərimin yanına getdim. Atama 500 manat verdim, dedim: “Ata, bu sizə, istədiyinizə xərcləyin”. Atam təəccübləndi, çox sevindi. Anam da sevindi. Onların sevincini görmək mənə 1800 manatdan daha dəyərli oldu. Sonra arvada 500 manat verdim, dedim: “Özünə bir şey al”. Arvad da sevindi, uşaqlara oyuncaq aldı. Qalan pulla özümə yeni telefon aldım, köhnəsi çox köhnəlmişdi.

Bu hadisədən sonra oyunlara münasibətim dəyişdi. Başa düşdüm ki, şans var, amma şansa güvənmək olmaz. Əsas odur ki, nəzarəti itirməyəsən. Limit qoyasan, nə vaxt dayanacağını biləsən. Mən özümə qayda qoydum: həftədə bir dəfə, 50 manatdan çox yükləməyəcəm. Udsam da, uduzsam da, bu limiti keçməyəcəm.

Aylar keçdi. Mən qaydalara əməl etdim. Həftədə bir dəfə, adətən cümə axşamları oynayırdım. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma ümumi balansda qazancda idim. O böyük uduşdan sonra bir daha belə böyük uduş olmadı, amma kiçik qazanclar oldu. Və bu kifayət idi.

İndi bir ildir ki, oynayıram. Mənim üçün bu, sadəcə əyləncədir. İşdən sonra dincəlmək, fikirləri dağıtmaq üçün bir vasitədir. Əsas odur ki, nəzarət əldən getməsin. Mən bunu bacarıram. Və bu bacarıq mənə həyatın başqa sahələrində də kömək edir.

İş yoldaşlarımdan biri mənə dedi: “Sən şanslısan, həmişə udursan”. Cavab verdim: “Mən uduzmağı da bacarıram”. O güldü, mən də güldüm. Amma səmimi deyirdim. Uduzmağı bacarmaq da vacibdir. Nə vaxt dayanacağını bilmək, itirdiyinin dalınca getməmək. Mən bunu öyrənmişəm.

O cümə axşamı axşamını xatırlayıram. Ofisdə işləyirdim, pəncərədən dənizə baxırdım. Rəhbər gəlib dedi ki, gec çıxacağam. Əhvalım pozuldu. Evə gəldim, yemək yedim, divanda uzandım. Sonra telefonu götürdüm, bir sayt tapdım, qeydiyyatdan keçdim. Heç bir gözləntim yox idi. Sadəcə maraq. Və bu maraq mənə yeni bir təcrübə qazandırdı. İndi mən daha sakitəm, daha inamlıyam. Həyatda hər şey ola bilər, əsas odur ki, hazır olasan.

[Autore]

Post